ÖNE ÇIKAN HABERLER

Islak Cumartesi
Eklenme Tarihi: 23 Haziran 2018, Cumartesi 01:02 - Son Güncelleme: 23 Haziran 2018 Cumartesi, 22:00
Font1 Font2 Font3 Font4



Islak Cumartesi
Islak bir Cumartesi gecesiydi...

Ay ışığı yüzümüze vuruyordu

Polis bizi, biz polisi arıyorduk

Ne vakit ay ışığının altında buluşsak,

Ay ışığı yüzümüze cop oluyordu…

Dost oluyordu kimsesizliğimize

Islak bir cumartesinin gecesiydi

Eyvahın ilk hecesiydi

Kaçıyorduk deli taylar gibi

Kaçıyorduk cihangir yangınından

Anamızdan emdiğimiz gelmiş burnumuzdan

Kaçıyorduk yüzümüze cop olan ay ışığından

Ve Cihangir yangınından…

Bir polis, bir de bilmeceydi ardımızda kalan

Bir bendim bir de bizdik Cihangir’e ağlayan

Yanıyordu yamalı yürekler

Yanıyordu yüzdeki ergenlikler

Sonra çocuklar doldu sokaklara

Onlar da ay ışığıyla merhaba dediler copa

Kimi aslan, kimi korka korka

Adımlarımız büyüdükçe büyüyordu  her sokakta

Yangından kaçırdığım umudun reçetesi vardı cebimde

Bir de çocukların pervasız gülüşü…

Görmek istemiyordum Cihangir’in çöküşünü

Görmek istemiyordum copun bizi öpüşünü

Çıkmaz bir sokakta yakaladılar bizi

Kan kardeş ettiler kelepçeyle

Gizleyemedik düşlerimizi

Gizleyemedik kimsesizliğimizi

Artık geride kalan sadece sokakta yankılanan eyvahlar

Yine de bekleyin çocuklar

Gelecektir umutlu yarınlar !

 

Şair /  İsmail Sönmez 


Bu haberlerde ilginizi çekebilir!