BCA Times
  ÖNE ÇIKAN HABERLER
  • <strong>Altın Kalem Ödüllü Yazar Metin ŞAHİN ile Röportaj</strong>
    Altın Kalem Ödüllü Yazar Metin ŞAHİN ile Röportaj
  • Kahramanmaraş’ta 7.4 büyüklüğünde deprem meydana geldi
    Kahramanmaraş’ta 7.4 büyüklüğünde deprem meydana geldi
  • Yazar Prof. Dr. Dr. Naim Derebaşı ile Röportaj
    Yazar Prof. Dr. Dr. Naim Derebaşı ile Röportaj
  • Yazar Rıdvan Serin ile Röportaj
    Yazar Rıdvan Serin ile Röportaj
  • Yazar İhsan Kutlu ile Röportaj
    Yazar İhsan Kutlu ile Röportaj
  • Yazar Ümmühan Yaşar ile Röportaj
    Yazar Ümmühan Yaşar ile Röportaj
  • Altın Kalem Ödülleri Sahiplerini Buluyor
    Altın Kalem Ödülleri Sahiplerini Buluyor
  • Hayatınızı Değiştirecek 20 İnanılmaz Paulo Coelho Sözleri
    Hayatınızı Değiştirecek 20 İnanılmaz Paulo Coelho Sözleri
  • Abdülhamid Han’ın Altın Saati Açık Artırmada
    Abdülhamid Han’ın Altın Saati Açık Artırmada
  • Berlin Indie Film Awards’tan ”Leyla Hanım” Filmine Ödül
    Berlin Indie Film Awards’tan ”Leyla Hanım” Filmine Ödül




YAZARLAR

S. Serra S.Serra ERDOĞAN
S. Serra ERDOĞAN / Genel Yayın Yönetmeni
Eklenme Tarihi: 20 Eylül 2017, Çarşamba 12:12 - Son Güncelleme: 20 Eylül 2017 Çarşamba, 12:16
Font1 Font2 Font3 Font4



Arakan

Dünyanın öbür tarafındaki insanın acı çekerken ve üzülürken çıkardığı sesler, söylediği sözler farklı olsa da hissettiği; yeryüzünün herhangi bir yerindeki bir annenin çocuğu olduğunda ya da öldüğünde hissettiği bizim hissettiğimizle aynıdır. İnsan olmak hangi dili konuşursan konuş, hangi dinin mensubu olursan ol senden olmayanı anlamak demektir. Hayat maalesef acımasız. Keşke bireyler olarak dünyada ezilen tüm kişileri koruyup kurtarabilsek.

 

Etnik kökenine, dinine, diline, rengine aldırmadan. Son yıllarda ortaya yükselen vahşet modası yüzünden, artık sosyal medyadaki fotoğraflara bile bakamıyorum… Gerçek bir katliamın yaşandığı, gerçek gözyaşlarının aktığı, gerçekten insanların yasaklar içerisinde yaşadığı yerdir arakan !!! Mazlumlar için bu dünyada adalet yok. İnsan bir çocuğun acıdan, açlıktan, korkudan, vahşetten, annesini babasını kaybetmekten, zulümden dolayı ağlamasına ne kadar dayanabilir? Sanırım benim o an canımı alsalar yeğdir. Mısırdaki Esma, kıyıya vuran Aylan, Halep’teki Ümran ve daha niceleri…

 

Gazetecilerin bile zorla girebildiği birkaç yerde zulmün ve vahşetin çocukları ne hale getirdiğinin ve insanın yüreğinin ne çeşit sızlayabileceğinin sembolleri oldular. Peki ya göremediklerimiz? Her gün dünyada yüzlerce, hatta binlerce çocuk aynı zulmün altında. Arakan bunlardan sadece birisi. Ne istiyorsunuz günahsız, tertemiz, size hiçbir zararı olmayan masumlardan? Yetişkin insanların yaşadığı zulüm de aynı kefede kesinlikle fakat bir çocuk bunları yaşadığında insan 100 misli daha fazla kahroluyor. Dün gece instagramda bir video izledim ve ruhum çekildi. Çelik gibi psikolojim var sanıyordum, midem bulanmaz sanıyordum çok büyük yanılmışım. 35 saniyelik bir video izleyip yaklaşık 5 dakika yarı baygın kaldım. Büyük bir trajediydi benim için aklıma geldikçe hâla ruhum çekilir, midem bulanır canım acır. Gördüğünüz hiçbir videoyu izlemeyin arakan hakkında insan psikolojisinin kaldırabileceği düzeyde değiller. Hele bir ağacın önünde çırılçıplak soyulmuş bir kadının tepesindeki zebanilerin o kadına ne yaptığını izlemeyin. Canlı canlı kadının ayaklarını satırla kestiler sonrasını kendimde olmadığım için izlemedim, izleyemedim. Muhtemelen ellerine de aynısını yaptılar.

 

Buraya binlerce cümle yazmak istiyorum ne hissettiğimi, bende ne etki bıraktığını, görünce çektiğim acıyı ama neye yarar bilmiyorum. Oturup ağlamak istiyorum, insanların nasıl bu kadar merhametten uzak, içinde sevgi kırıntısı bile olmayışını düşünüyorum. Kendi vicdanıma hesap veremiyorum, kendimi rahatlatabileceğim tek kelimem yok, düzeltemiyorum, engelleyemiyorum. Nasıl böyle olduk bilmiyorum.

 

Başkasının özgürlüğünün başladığı yerde benim özgürlüğüm biter’e inanıyorum. Keşke herkes benim gibi olsa, keşke dünya daha güvenli ve yaşanabilir olsa. Keşke insanlar ”özgürlük”lerini ilan edebilmek adına başka masumların canını yakmasa. Keşke herkes insan olabilse. İnsan olmak zor sanattır herkes başaramaz. Yürek ister, onur ister, haysiyet ister… Zor zamanda zordakinin yanında olmayı ister. Kolay değildir zorda kalanın yanında olmak. Arakan olayında bunu görüyoruz… Kimsede kin, nefret gibi duygular olmasa. Gerçekten ne oldu bize ? Neden bu kadar kötü bu dünya? Değer mi ? Kendi gücünü kanıtlayabilmek uğruna kendinden güçsüzün canını almak, zulüm etmek, masum bebekleri, çocukları, kadınları, insanları öldürmek. Lanet olsun aldıkları nefese katillerin, lanet olsun nefrete, lanet olsun duyarsız kalabilen, bunu durdurmak için gücü olan insanlara. O vicdanlarla nasıl yaşıyorsunuz?

 

Nasıl rahat uyuyabiliyorsunuz? Nasıl sızlamıyor yürekleriniz? Nasıl insanlarsınız siz? İnşallah insanlara zulmü, evlat acısını reva görenler acı içerisinde, senelerce kahır çeke çeke geberirler.

 


» YAZARIN DİĞER YAZILARI


BU YAZIYLA İLGİLİ YORUM YAZIN